07-07-2008 - wie ben ik
Sandra.
Hallo ik ben Sandra 10 jaar geleden ging ik lekker op vakantie toen nog met mijn vriend en 2 goede vrienden naar Turkije.
Daar werd ik heel erg ziek, acute angina met 41 graden koorts.
Ik ben er een paar dagen van kwijt omdat ik alleen maar lag te ijlen van de koorts.
Bij terugkomst in Nederland kreeg ik last van mijn benen, er zaten dikke bulten onder mijn huid, dus maar eens naar de huisarts gegaan.
Conclusie het kwam door de antibiotica die ik gekregen had in Turkije zei de beste man.
Na twee weken werd de pijn ondraagelijk en op eens kon ik niet meer lopen en werden mijn benen gewoon zwart!
Weer de huisarts gebeld, kreeg een potje met pijnstillers, dat hielp niet ondertussen lag ik al 6 uur in mijn bed te creperen van de pijn.
Na 3 x te hebben gebeld kwam er uiteindelijk een arts aan mijn bed die schrok zich helemaal rot en heeft me toen verdoofd met morfine voor de pijn, de volgende ochtend ben ik direct opgenomen in het ziekenhuis.
Wat bleek ik had een streptococcen infectie zeer gevaarlijk en als niemand er naar had gekeken was ik nu denk ik dood geweest.
Wat was ik vreselijk ziek en kreeg voor 6 maanden antibiotica.
Na een poosje kreeg ik pijn in mijn rug en liep ik als een oude vrouw van 80 inplaats van een jonge meid van 25 jaar.
Weer onderzoeken en werd uiteindelijk naar een reumatoloog gesturd ivm de streptococcen die kunnen gewrichtsklachten veroorzaken.
Na verschillende onderzoeken want het kon ook een hernia zijn bleek ik dus de ziekte van bechterew te hebben pff.. en dat alles na een vakantie in Turkije, van een gezonde jonge meid vol met levenslust naar een chronische zieke meid.
Wat een klap was dat zeg, maar omdat ik me nooit laat kennen ging ik vrolijk door en medicijnen vond ik maar stom en niet nodig.
Maar daar kwam ik wel snel van terug, ik kreeg constant keelontstekingen en werd naar de KNO arts gestuurd hij was het er over eens dat mijn amandelen eruit moesten want die streptococcen kwamen steeds via de keel weer terug.
Nu zijn we 10 jaar verder en heb ik leuke opleidingen gevolgd en werkzaam als beveiligingmedewerker eerst voor 32 uur maar ik hield het niet vol en nu voor 20 uur maar ook dat red ik niet meer.
De ziekte is het laatste jaar erg vervelend geweest ik kreeg echt overal ontstekingen en was heel erg vermoeid.
Dus ik zit nu sinds mei in de ziektewet en wacht op een oproep van het UWV.
Al bij al een hele nare periode maar ik geef de moed niet op.
Ik heb hele lieve vrienden en een fantastische hond die mij elke dag weer opvrolijkt soms zit je even in een dipje maar als zij dan aankomt zo blij dan word je dat vanzelf ook wel weer.
Ik ben nu 35 en kan heleboel dingen niet meer maar je moet aan de dingen denken die je nog wel kunt dat is het belangrijkste..
Gepost door: Sanny op 07-07-2008 om 10:38
|
|